دستهای از تجهیزات آزمایشگاهی با مصرف عمومی که در بسیاری از مراکز تحقیقاتی، پزشکی و صنعتی مورد استفاده قرار می گیرند، حمامهای التراسونیک (اولتراسونیک) نامیده میشوند. شاید استفاده از واژه “حمام” عبارت نامانوسی در مراکز آزمایشگاهی به نظر برسد، اما اگر با نوع کارکردی این دستگاه آشنا شویم، خواهیم فهمید که این واژه، معرف مناسبی برای عملکرد این دستگاه میباشد. حمام های التراسونیک دارای محفظه مشخصی هستند که با آب و یا دیگر موادی که آن را حلال مینامیم، پر میشوند و بخش مجزای دیگری که فراهم کننده امواج فراصوت هستند و امروزه بیشتر به امواج اولتراسوند شناخته میشوند. در حالت کلی، مجموعه این دو بخش، دستگاهی را به وجود میآورد که در شسشتوی قطعات مختلف _با اندازه و جنسهای مختلف_ و دارای انواع آلودگیها استفاده میشوند و از آن رو به آنها “حمام و یا شستشو دهنده” اطلاق میشود. از آنجا که دانستن نامهای انگلیسی هر دستگاهی مورد نیاز است، واژههای انگلیسی مورد استفاده برای این دستگاه نیز آورده شده است: Ultrasonic bath و Ultrasonic cleaner.
از آنجایی که قطعات سخت و غیر قابل جذب (فلزات، پلاستیکها و غیره)، با مایع شستشو دهنده واکنش نمیدهند، شستشوی آنها با این دستگاهها مناسب خواهد بود. قطعات ایدهالی که با این روش شستشو داده میشوند، شامل قطعات الکترونیکی کوچک، کابلها، سیمها، شیشه، پلاستیک و یا سرامیکها، جواهرآلات، لنزها و دیگر تجهیزات چشمی، ساعت، ابزارالات دندانی و جراحی، سکهها، خودنویسها، چوگان گلف بازی، حلقههای ماهیگیری، پردهها و کرکرهها، سلاحهای گرم، انژکتورهای خودرو، ابزارالات موسیقیایی، بخشهای صنعتی میشود.
باید به این نکته توجه داشت که این شستشو، قطعات را استرلیزه نمیکند، و در نتیجه اسپورها و ویروسها، همچنان در طی شستشو باقی میمانند. به این ترتیب، در مصارف پزشکی، استرلیزه کردن مرحله جداگانهای خواهد داشت.